Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΔΗ


Και καμία πατρίδα δε θα γίνει αγκαλιά,
και θα κρέμονται ελπίδες σε σπασμένα καρφιά.
Και θα σέρνει η γη τ'ακριβό της αστέρι,
να πατάμε ουρανό με κατάρτια στο χέρι...

Κι αν θα μείνω και ζήσω στης καρδιά το νυστέρι,
μια πληγή ανοιχτή θ' ανοίγει λημέρι.
Κράτησε μου ένα τέλος στου γκρεμού μου τον πόνο,
να χτυπάω προσευχές με μελάνι στον ώμο...

Και καμία αγάπη δε θ' ανοίγει ομπρέλα,
σα θα βρέχει φωτιά, στης ψυχής μας την τρέλα.

Μας χτυπάει η μοίρα, και ρουφά τον αέρα...

Και κανείς πουθενά δε θα γίνει αγέρι,
και θα πέφτει η γη σε γκρεμό δίχως χέρι.
Σ' αγαπάω μη φύγεις σου φωνάζω με τρόμο,
και μου ρίχνεις μαχαίρι να γυρίζει στον ώμο...

Με τα όνειρα κάτω πατημένα στο χώμα,
θα κοιτάμε ψηλά τη θηλιά μας στο σώμα.
Με τα χέρια μου πάνω ψάχνω φως στο σκοτάδι,
ξημερώνει μου λες, δυο λεπτά πριν τον Άδη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου