Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

ΕΓΩ ΔΕ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ

Εγώ δε σε θυμάμαι...

Γιατί είμαι έκπτωτη
στα μάτια του Θεού μου...

Μάδησα ροδοπέταλα να βρω το δρόμο της αγάπης
κι έγινα μεγάλη πριν γεννηθώ παιδί...

Φίλησα το φθινόπωρο στο στόμα περιμένοντας να γίνει καλοκαίρι...
Κι έζησα τους χειμώνες μου σαν άνοιξη σε λάθος εποχή...

Εγώ δε σε θυμάμαι...

Έφευγα απ' την αγκαλιά σου και ρίζωνα στη γη
να βγάλω φτερά να ξεπεράσω τα σύννεφα...

Δε κράτησες ποτέ στα χέρια την ψυχή μου
κι ας ήταν απαλή, σαν άσπρο περιστέρι...

Το πρόσωπο σου... Δε το γνωρίζω.

Παραπάτησα σ' όλα τα σκαλοπάτια
και γέμισα τα όνειρα σιωπές...

Με φωνάζεις, μα στ' αυτιά μου
ηχεί μόνο η πτώση.

Έχω φύγει, κι εσύ... Με νομίζεις νεκρή...

Με ρωτάς ποιά είμαι, μα εγώ...

ΔΕ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου