Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2013

ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΥΚΟ

Κρατούσα της καρδιάς τα πορφυρά μου,
λουλούδια να σου φέρω μες στα κρύα,
να γίνομαι η πληγή μες στα καρφιά μου,
να αντέχω το σταυρό σου με λατρεία...

Με όλα της στιγμής μου καρδιοχτύπια,
πως φεύγουν οι πνοές μου στο λεπτό,
να έχεις τη ζωή μου μες στα στήθια,
θυσιάζομαι για σένα, δεν πενθώ...

Χαϊδεύω μες στ' αγκάθια τ' άρωμα σου,
στα πόδια μου οι πέτρες μου πληγές,
αν ήμουνα εγώ το πέταγμα σου,
θα στόλιζα τις μέρες σου γιορτές...

Στα μάτια μου λαξεύτηκαν τα κρίνα,
και άνθισα και πέθανα μικρή,
και γίναν οι σταγόνες μου ενα ποιήμα,
λαχτάρησαν να φτάσουνε τη γη...

Μπουσούλησα να μείνω στ' άγγιγμα σου,
μα ξέχασες στα πόδια την ψυχή,
και έφυγες κι εκείνη στ' όνομα σου
πατήθηκε και θάφτηκε νεκρή...

Σ' αγάπησα σε όλες τις ρωγμές μου,
σαν άγγελοι αγκαλιά με το Θεό,
ποτίσανε τα δάκρυα τις σιωπές μου
και κρύψαν της ψυχής μου το λευκό...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου