Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΟ

Γεμίσαμε τα όνειρα κραυγές,
και σπάσαμε το χρόνο σα δοχείο,
παράλληλες χαράξαμε τροχιές,
αν φύγουμε είχες πει δεν είναι αντίο...

Ποτίσαμε τα βράδια μ' εφιάλτες,
πουλήσαμε τον έρωτα φτηνά,
κρατήσαμε να μείνουμε αναβάτες,
σε άλογα που ρίξαν τα φτερά...

Οι πίνακες που χάραξες μ' αγάπη,
τραβήξαν τη στιγμή απ' τα μαλλιά,
πως όλα μου 'χες πει είναι απάτη,
ξεφτίζουν του θεάτρου τα σχοινιά...

Γεμίσαμε τα όνειρα φωτιές,
σκορπίσαμε τα θέλω στον αέρα,
στα χέρια μας αντήχησαν ζωές,
που ρήμαξαν σα να πεσαν σε ξέρα...

Κρατήσαμε τα χέρια μας ψηλά,
να φτάσουμε πιστέψαμε ως επάνω,
και κόπηκαν και πέσαν χαμηλά,
και βάψανε και μάτωσαν το πλάνο...

Στης θλίψης τα ανέλπιστα στολίδια,
κρεμάσαν την αλήθεια με χαρά,
για τρόφιμα θα ψάχνουμε σκουπίδια,
να ζήσουμε κι εμείς σαν τα σκυλιά...

Τα βράδια που μου κράταγες το χέρι,
μην τύχει και μ' αγγίξει μοναξιά,
στην πλάτη μου γυρνούσες το μαχαίρι
μ' αγάπη και με μίσος συντροφιά...

Στις νύχτες που με κέρδιζε η αφή σου,
στη θλίψη που με τύλιγε το κρύο,
αν μείνουμε μαζί μες στην ψυχή σου,
το ξέρεις είχες πει, δεν είναι αντίο...


2 σχόλια: