Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

ΚΥΛΟΥΝ ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΦΩΤΙΕΣ

Κυλούν οι έρωτες φωτιές μες στης καρδιάς τους χτύπους
κι ανατινάζουν ενοχές και προσμονούν τους ήχους...
Οι έρωτες που ζήσαμε κι εκείνοι που θα ζούμε,
την κόψη ευθυμήσαμε κι εκεί θα περπατούμε.


Ξαναγεννάς τα ίχνη μου μες της ψυχής το χρώμα
και γίνομαι φιλί καυτό, που σου κλεψε το σώμα...
Κοιτώ στα μάτια σου στιγμές και οι στιγμές μού πάνε,
χαϊδεύουνε το "τώρα" σου, και πίσω σε γυρνάνε.


Αναρωτιέσαι αν μπορώ να αντικρίζω στάχτη,
και στου χορού σου το ρυθμό τα βήματα μου άχτι...
Με αγκαλιάζουν ηδονές κι ειν' ηδονή δικιά σου,
αυτήνε που σε πόνεσε και μένω μακριά σου.


Κυλούν οι έρωτες φωτιές και σε κρατούν στο χώμα,
γιατί Θεό δε γνώρισες με τ΄όνειρο στο στόμα...
Οι σκέψεις σου που κράτησες κι αυτές που θα προλάβεις,
το αίμα σου το έδωσες, το αίμα σου θα λάβεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου